Boeken

Stel u een boek voor dat bestaat uit compromitterende anekdotiek, razend snel aaneengepraat of geschreven door een nerveuze roddelaar, onder het mom van pseudo-intellectuele cultuurgeschiedschrijving. Dit is zo’n boek. Hoewel best aardig en leuk. Heel leuk eigenlijk. Voor één keer toch.

Hoe een boek als dit beschrijven?  Een boek dat wel en niet een rode draad heeft. De auteur beschrijft de eerste twaalf levensjaren van Frédéric Chopin. Dit doet hij aan de hand van de vrije loop van de gedachten van de figuren in het boek. Hij schrijft zoals mensen denken, min of meer, en zijn vorming van psychoanalyticus zal hem daar niet vreemd aan zijn.

La musique doit humblement chercher à faire plaisir, l'extrême complication est le contraire de l'art. (Claude Debussy)

Bij een schitterende tentoonstelling hoort een schitterende catalogus. Dit is meestal  wel zo. In het geval van de tentoonstelling “Watteau,  de muziekles“ in Bozar, is de catalogus, zo mogelijks, nog schitterender dan de tentoonstelling zelf. Om te koesteren.

 „Die Erde hat keine angst vor dem Wasser. Das Wasser wird uns finden. „

Een eigenzinnig boekje over allegorie en metaforisme in operaregie van Wagners “Ring”.  Het kan aanzetten tot het lezen van Wagners vroege geschriften (zijn “Revolutionstraktate”) en “The perfect Wagnerite” van George Bernard Shaw. Kan nooit kwaad, denk ik dan. En zeker niet in het jubileumjaar.