U bent hier

Lucrèce Maeckelbergh

Monica Zanettin, Scott Hendricks, Riccardo Massi en koor: de zangers waren niet echt in topvorm.

Door de bijtende vermenging van onontkoombaar noodlot en tragische liefde is Un Ballo in maschera een van Verdi’s aangrijpendste opera’s. Het was dus uitkijken naar deze productie in de Koninklijke Muntschouwburg. De verwachting werd jammer genoeg maar voor een kwart ingelost. Muzikaal - vooral orkestraal - werd Verdi knap gediend. De regie was daarentegen vergezocht en bleef absoluut in gebreke om Verdi’s essentie uit te beelden.

Benvenuto Cellini: een voorstelling die terecht op juichend applaus onthaald werd.

Een wat bestofte Franse opera uit de eerste helft van de 19de eeuw, met aspecten van de Grand Opéra en een pseudo-historisch onderwerp over een gefrustreerde artiest: geef dit verhaal aan een regisseur als Terry Gilliam en hij maakt er vonken-spattend, verrassend en continu boeiend theater van.

“Les pêcheurs de perles”: het best geslaagd is ongetwijfeld de muzikale uitvoering, een pluim voor Paolo Arrivabene die erin slaagde zijn orkest continu alert te houden.

Deze charmante opera van Georges Bizet is nauwelijks bekend en wordt zelden opgevoerd. Dankzij de Opéra Royal de Wallonie (ORW) krijgen we zo’n, welja, vergeten pareltje eindelijk nog eens te zien.

“Les pêcheurs de perles”: de orkestrale kleurenrijkdom maakt Bizets partituur zeker het ontdekken waard.

*** Georges Bizet is natuurlijk de operageschiedenis ingegaan met zijn meesterwerk Carmen, een van de populairste titels van het genre. Zijn vroegere opera Les pêcheurs de perles geraakte er helemaal door in de verdrukking. Deze recente dvd-opname is een waardevolle bijdrage om de opera zijn verdiende aandacht te geven.

La Juive, Opera Vlaanderen, Asmik Grigorian (Rachel), Dmitry Ulyanov (De Brogni)

Het was een zeldzaam gezicht bij aankomst aan de opera: een indrukwekkende politiemacht bewaakte de omgeving en de toegang tot de Vlaamse Opera in Gent. De aanleiding was de opvoering van La Juive van Fromental Halevy een opera waarin  de conflictsituatie tussen christenen en joden centraal staat.

Penthesilea, De Munt, Natascha Petrinsky, Marisol Montalvo, Georg Nigl, Werner Van Mechelen, koor

Het mooiste van de avond is zeker de muziek van Pascal Dusapin, het verbluffendste de prestatie van de zangers. De regie is sober maar efficiënt en mooi geënt op de emotie (haat, woede, radeloosheid, een zelden keer tederheid). Het decor is somber en dreigend, niet spectaculair. Het krijgt nuance en kleur van de – op één keer na – stemmingsvolle videofragmenten. Dit is in een notendop hoe ik Penthesilea van Pascal Dusapin ervaren heb. 

De geschrapte producties zijn in de seizoenbrochure van de Munt in een lichtgrijze tint opgenomen. Niettegenstaande de verminderde subsidie prikkelt het nieuwe programma toch de nieuwsgierigheid.

Reeds voor de laatste productie van dit seizoen, Rachmaninov-Troika in juni,  verhuist de Munt naar Cinema Marivaux. In de vertrouwde zaal aan het Muntplein worden renovatiewerken uitgevoerd die tot de lente van 2016 zullen duren. Er wordt uitgeweken naar locaties waarvan Peter de Caluwe hoopt dat ze “artiesten en publiek toch het nodige comfort” zullen bieden.

Mariss Jansons: een integer en bescheiden dirigent die de sympathie en waardering wegdroeg van alle muzikanten van zijn Concertgebouworkest.

Op vrijdag 20 maart stond Mariss Jansons een laatste keer als chef-dirigent voor het Concertgebouworkest van Amsterdam. Elf seizoenen heeft hij de functie met veel engagement op zich genomen en dit concert was dan ook behalve een kwalitatief unieke belevenis vooral een afscheid met veel sfeer.

Johannes Brahms: schrijf je nu in voor de cursus van Amarant in Antwerpen, Brugge of Gent en ga goed voorbereid naar de uitvoering van zijn symfonieën op 21 en 22 mei in het Concertgebouw Brugge.

Ivan Fischer brengt in mei de integrale Brahmssymfonieën naar België, een ideale gelegenheid om bij Amarant Johannes Brahms onder de aandacht te brengen als een fascinerende muzikale persoonlijkheid, niet alleen in zijn symfonische pracht, maar ook in zijn kamermuzikale verfijning en vocale intimiteit.

Jan Kobow: gaf de liederen van Eisler, Weill en Křenek zonder inleving of emotie weer.

Drie componisten uit de periode tussen de twee wereldoorlogen, door het nazi-regime tot “entartete” kunstenaars veroordeeld en alle drie in de jaren dertig naar de VS geëmigreerd: Hanns Eisler, Kurt Weill en Ernst Křenek. AMUZ bracht ze samen in een interessant programma, op de juiste manier vertolkt door tenor Jan Kobow en pianist Burkhard Kehring.

Pagina's