U bent hier

Lucrèce Maeckelbergh

Werner Van Mechelen, Frode Olsen, Stéphane Degout, Charlotte Hellekant, Patricia Petibon en Yann Beuron in Au Monde. Vocaal een perfecte cast, maar geen enkel personage boeit echt.

Voor zijn nieuwste opera Au Monde werkte Philippe Boesmans dit keer niet samen met librettist en regisseur Luc Bondy. Wel blijft de Belgische componist trouw aan het procedé dat de librettist ook regisseur is. Boesmans schreef een prachtig muzikaal werk, waarin we enkele van zijn typische kenmerken herkennen, maar vooral geboeid werden door zijn fantasierijke alertheid.

“Eugen Onegin”: een hartverscheurende voorstelling die nu ook op dvd te genieten valt.

**** De namen van dirigent Valery Gergiev en protagoniste Anna Netrebko wekken bij elke operafan nieuwsgierigheid naar dit hoogtepunt uit het Russische operarepertoire. Deze opname uit de New Yorkse Metropolitan heeft bovendien nog meer pluspunten die er een fantastische voorstelling van maken.

Vladimir Jurowski: doseerde zijn gestiek op de juiste manier om het Mahler Chamber Orchestra tot een transparante interpretatie van Mahlers vierde symfonie aan te sporen.

Het Mahler Chamber Orchestra was in deze verjaardageditie opnieuw te gast op het Klarafestival. Een gelukkige keuze want het orkest behoort tot de wereldtop. Het programma was een boeiende combinatie van twee Mahlerwerken met een hedendaagse compositie van Marko Nikodijević.

“Niets menselijks is mij vreemd”... De Munt stelde zijn nieuwe seizoensprogramma voor: geen nostalgie naar een generatie die niet ontkwam aan de noodgedwongen catechismuslessen, maar een confrontatie met zondige operaprotagonisten.

Donderdag 20 maart stelde Peter de Caluwe het nieuwe seizoen van de Muntschouwburg aan de pers voor. De intendant noemt het zelf een “introspectief seizoen” dat hij laat inhaken op de zeven hoofdzonden en als motto meegeeft: “Ik ben een mens, niets menselijks is mij vreemd”...

René Jacobs in gesprek met muziekjournaliste Silke Leopold:  geen operaboek voor “Dummies”, maar een typering in eindeloos veel facetten.

Op 29 maart sluit René Jacobs het KlaraFestival af met een minder bekend oratorium van Georg Friedrich Händel. In een nieuw, onderhoudend boek gaat de zanger-dirigent over zijn visie en werkwijze in dialoog met Silke Leopold. “Ich habe viel Lust, mit Rossini weiter zu machen”...

Jessica Pratt als Miss Lucia: met haar glasheldere zang en fysieke présence een verrukkelijke revelatie.

Lucia di Lammermoor is een van die knappe belcanto-opera’s beroemd en geliefd omwille van Lucia's waanzinsaria. De Nederlandse regisseuse Monique Wagemakers goot deze waanzin voor De Nationale Opera in een symboolrijk totaalconcept. Maar het waren toch vooral de solisten die de show stalen.

“Le Grand Théâtre de l’Amour”: een cd die zin doet krijgen in Rameau...

***** Wie na het beluisteren van deze cd niet overtuigd is van het briljante, spetterende, verfijnde en sensuele van de muziek van Rameau, die is – vrees ik – verloren voor elke poging tot bekering. Tweehonderdvijftig jaar na zijn dood tintelt diens muziek nog steeds van leven. Laat ons daarom hopen dat deze verjaardag de Fransman iets oplevert aan waardering en bekendheid.

Zet u zich schrap voor iets meer dan drie uur opera, want ook in “Die Frau ohne Schatten” onderzoekt Strauss de psyche van de vrouw.

**** Na de viering van drie reuzen van het operarepertoire vorig jaar – Verdi, Wagner en Britten – wordt dit jaar opnieuw een van de grote componisten van het genre gevierd. Want op 11 juni 2014 is Richard Strauss precies honderdvijftig jaar geleden geboren. Het label Mariinsky brengt in het begin van dit jaar meteen een van diens bijzonder complexe én veeleisende meesterwerken: Die Frau ohne Schatten.

Paul Hindemith (1895-1963): de componist van “Das Marienleben” was een “classicist” onder de “romantici”, dixit lector Piet De Volder.

Het voorbije weekend deed “kunstcampus” deSingel zijn naam eens te meer alle eer aan. Een concert met de uitvoering van de liedcyclus Das Marienleben van Paul Hindemith werd een heuse “Discovery” met twee lezingen, een lecture recital en uiteraard ook de integrale vertolking van dit zelden geprogrammeerde werk.

Een “Freischütz” die zeker de moeite loont om eens te bekijken, maar geen ultieme (film)versie van Webers romantische opera.

In Der Freischütz van Carl Maria von Weber voeren “duistere machten” de boventoon. Deze filmversie – en dus geen opname van een operavoorstelling – maakt dit op extreem beeldende wijze duidelijk. Dat zowat de best mogelijke zangers participeren, maait de sceptici van een operafilm alvast heel wat hooi voor de voeten weg. Toch blijft deze verfilming vooral steken in visueel spektakel.

Pagina's