U bent hier

Lucrèce Maeckelbergh

Ciboulette, Reynaldo Hahn, Fra Musica

**** Heb je zin in een geestige operette en wil je toch iets aparts horen en zien: dan zal je vast genieten van deze geslaagde opname van Reynaldo Hahns muzikale komedie. Het is tegelijk een ideale manier om kennis te maken met het theaterwerk van deze componist, die ondertussen terecht zijn plaats in het repertoire van de Franse mélodie gekregen heeft.

“Chansons Perpétuelles”: een ideale smaakmaker voor het concert dat Marie-Nicole Lemieux op 2 maart 2015 in de Munt geeft.

**** Op haar nieuwste cd verwent Marie-Nicole Lemieux ons met een selecte keuze liederen waarin haar warme stem in al haar pracht tot haar recht komt. Hoewel ze ondertussen een ruim repertoire van opera in diverse stijlen beheerst, blijft ze ook de lyrische kwaliteit van haar stem koesteren. Waarvan akte op deze cd.

Mezzosopraan Ingeborg Gillebo: een warme gloed straalt doorheen alle registers van haar volle en soepele stem.

Een Grieg-recital beginnen met Jeg elsker deg is meteen zorgen voor een ear-catcher. Het was de inzet van het schitterende slotconcert van Norway in Primetime, een vierdaagse concertreeks in AMUZ. Het recital met liederen en enkele stukken voor piano solo van Edvard Grieg presenteerde met pianist Håkan Austbø en mezzo Ingeborg Gillebo twee fantastische vertolkers.

Wagner - Verdi, Arthaus

*** De twee operareuzen, Richard Wagner en Giuseppe Verdi, beide geboren in 1813, worden op deze dvd met elkaar geconfronteerd. De zes documentaires behandelen elk een bepaald thema. Interessant, dat zeker, maar de geboden informatie overstijgt over het algemeen niet wat de geïnteresseerde operaliefhebber over de twee componisten al weet.

Sandrine Piau en Maité Beaumont in Alcina: een continu prachtige, egale sopraan en een scenisch intense mezzo.

Nominatie Gouden Label - De Muntschouwburg bracht als een tweedaagse double bill twee Händel-opera’s voor het voetlicht: het zelden gespeelde Tamerlano en het iets vaker opgevoerde Alcina. Van het goede te veel? Helemaal niet, want beide voorstellingen zijn prachtig.

Werner Van Mechele en Anneke Luyten als Herr en Frau Fluth: hij speelt en zingt met heerlijke panache, zij is een heldere en soepele sopraan.

Een goed idee van de Opéra Royal de Wallonie om dit zelden opgevoerde werk eens van onder het stof te halen. Zo kunnen we kennismaken met de luchtiger kant van het verhaal, waarvan Verdi met Falstaff zo’n meesterwerk gemaakt heeft. De voorstelling is vrolijk en amusant, maar kan er ons niet van overtuigen dat de “komisch-phantastische Oper” van Otto Nicolai een meerwaarde is voor het repertoire.

"Liebst du um Schönheit": een onderhoudend boek dat bijzonder prettig leest en een zeer veelzijdig beeld geeft van de zanger als mens en als kunstenaar.

In maart zingt Thomas Hampson werk van Mahler, Copland en Berio op het afscheidsconcert van Mariss Jansons met het Koninklijk Concertgebouworkest Amsterdam. Op de vraag waarom Jansons precies deze zanger daarvoor heeft uitgekozen, krijgen we op pagina 101 van dit boek een antwoord: “Precies met Mariss Jansons verbindt me sinds jaren een diepe vriendschap”.

“Father and Son” Prégardien: een perfecte match tussen gelijkgestemde vertolkers.

**** De vader neemt als lied- en concertzanger al jaren een prominente plaats in het muzieklandschap in. De zoon treedt als opvallend jong talent in zijn voetsporen. Wat een goed idee om het samen musiceren niet te beperken tot een gezellig huiselijk gebeuren, maar ook professioneel samen naar buiten te treden. De cd Father and Son is er het schitterend resultaat van. U hebt het al geraden: het gaat over Christoph en Julian Prégardien.

A Bouquet of Forgotten Flowers: een interessante aanwinst voor de Phaedra catalogus.

*** Op zijn nieuwste cd zingt Werner Van Mechelen uitsluitend werk van Belgische componisten. Een uitstekend idee, want de cd laat ons een prachtig “boeket” liederen ontdekken. Van Mechelen en pianist Peter Vanhove verdienen alleen al lof omdat ze het verwaarloosde liedgenre van onze eigen componisten vertolken. De selectie is zorgvuldig gemaakt en het resultaat is ronduit verrassend.

“Fahrende Gesellen”: een eens te meer heerlijk Oxalys brengt de geraffineerde orkestratie en de rijke lyriek van de geselecteerde liederen zeer mooi tot zijn recht.

*** Subtiele kamermuzikale details gecombineerd met een sobere zangstijl: zo zou ik deze nieuwe cd met Oxalys en bariton Dietrich Henschel samenvatten. Oxalys presenteert enkele werken van rond 1900 die tot het repertoire van het Weense Verein für Musikalische Privataufführungen behoren.

Pagina's